امامت ابوبكر با تعيين شورا نبود در اواخر ماه صفر سال يازدهم هجرى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله وفات يافت و كار خلافت و امامت به سمت آن كسى رفت كه برايش سوق داده شد . مردم پس از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله گروه گروه شده و اختلاف و جدايى ميان امّت سر باز كرد . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله از دنيا رفت و در حالى كه هنوز بدن شريفش بر زمين بود ؛ عدّه‌اى از مهاجران و انصار متحيّر در منزل‌هاى خود بودند ، عدّه‌اى نيز همراه امير مؤمنان على عليه السلام در كنار آن پيكر مطهّر بودند و گروهى از انصار در سقيفه دور هم جمع شدند و در اندك زمانى تعدادى از مهاجران نيز به آنان پيوستند و شد آن چه شد و ماجرا بر بيعت با ابوبكر پايان يافت ؛ امّا هيچ كس مدّعى نبود و نشد كه اين بيعت از طريق شورا حاصل گشته است ؛ زيرا كه در سقيفه هيچ خبرى از شورا و سخنى از آن در ميان نبود ؛ بلكه تنها فرياد بود و دشنام و شتم و مرافعه و كش مكش تا آن جا كه نزديك بود سعد بن عباده - كه دراز